ReadyPlanet.com
dot dot
bulletกระดานถาม-ตอบ ( Webboard )
bulletแผนที่โรงงาน-MAP
bulletภาพเครื่องจักร ( Picture )
bulletเครื่องอัดเม็ดลอยน้ำ (Floating Extruder)
bulletเครื่องอัดเม็ดแข็ง (Ruminen Extruder)
bulletเครื่องบด (Grinder)
bulletเครื่องผสม (Mixer)
bulletสินค้าอื่นๆ
bulletDRYER
bulletแนะนำตัว
bulletจุดเริ่ม...จากความฝันเล็กๆ
bulletฝันเฟื่อง...เรื่องฟาร์ม 1 – สถานที่ทำฟาร์ม
bulletฝันเฟื่อง...เรื่องฟาร์ม 2 – จะทำฟาร์มอะไรดีล่ะ
bulletฝันเฟื่อง...เรื่องฟาร์ม 3 – ทรัพย์ในดิน
bulletเรื่องเล่า...แต่ครั้งยังเป็นนักเรียน-1
bulletเรื่องเล่า...แต่ครั้งยังเป็นนักเรียน-2 นินทาอาจารย์ ภาค 1
bulletเรื่องเล่า...แต่ครั้งยังเป็นนักเรียน-3 นินทาอาจารย์ ภาค 2
bulletเรื่องเล่า...เรียนอย่างไรให้ได้ปริญญา
bulletลองเขียนนิยายน้ำเน่า-01
bulletลองเขียนนิยายน้ำเน่า-02
bulletลองเขียนนิยายน้ำเน่า-03




ลองเขียนนิยายน้ำเน่า-02

ฉันดูแลตัวเองได้

เขียนโดย  สมธิดา  19/7/2554

บันทึกหน้าแรก

“เขาคงดูแลคุณได้ดีกว่าผม” ....คำสุดท้ายที่ทัดพูดกับฉัน  แทนความหมายทุกคำว่าต่อไปนี้ฉันจะไม่มีทัดอยู่ในชีวิต  เพียงแค่พี่ต้นรุ่นพี่ที่คณะอาสามาส่งฉันที่บ้านเช่าเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของฉัน   อะไรทำให้ทัดคิดเลยเถิดได้ถึงขนาดนั้น  ฉันไม่สามารถหยุดน้ำตาของฉันไว้ได้  เมื่อมองไปที่สวนหลังบ้าน  แปลงผักห้าแปลงกำลังแตกยอดอ่อน  พืชผักสวนครัวที่ทัดลงมือปลูกให้  กำลังงอกงามสมกับที่ทัดเรียนเกษตร  ถ้าไม่มีทัดแล้ว  ใครจะมาช่วยชิมอาหารที่ฉันทำ  ใครจะมาช่วยดูแลพืชผักเหล่านี้  แล้วไหนจะเมล็ดพันธุ์อีกหลายถุง  จะมีใครช่วยมาเพาะมันลงดิน  ทัดโหดร้ายกับฉันที่สุด

...

........

.............

ทั้งหมด 560 บาทนะคะ  ฉันรับเงินจำนวนนี้มาจากแผงขายผักในตลาดสดใกล้ๆบ้าน  เพื่อไม่ให้ตัวเองว่าง  ฉันเลยใช้เวลาหลังเลิกเรียนดูแลแปลงผักพวกนี้  แต่ฉันคนเดียวคงไม่สามารถกินผักพวกนี้ได้หมด  และมันก็ไม่ควรแห้งเหี่ยวไปโดยไร้ประโยชน์ไม่สมกับที่ได้เกิดมาบนโลกนี้  หลังจากได้รับเงินจากการขายผักที่แผง ฉันนำเงินไปฝากธนาคาร  ผ่านมาหกเดือนแล้วตั้งแต่ทัดไปจากชีวิตฉัน  ยอดเงินที่เพิ่มขึ้นในบัญชีทำให้ฉันคิดถึงทัดมากขึ้น  ถ้าตีค่าราคาความคิดถึงเป็นเงิน  ยอดที่ปรากฏในบัญชีตอนนี้ก็คือ 12,440 บาท

...

บันทึกหน้าที่สอง

“เขาคงดูแลคุณได้ดีกว่าผม”   คำพูดเดิมแต่คนพูดไม่ใช่คนเดิม  แต่ความหมายก็ไม่ได้ต่างจากเดิมเลยสักนิด  พี่ต้นที่เคยเข้ามาปลอบใจและอยู่เป็นเพื่อนฉันในเวลาที่หัวใจฉันแหลกสลายเพราะทัด  ด้วยความอ่อนแอในใจทำให้ฉันเปิดรับพี่ต้นเข้ามาในชีวิตอย่างง่ายดาย  พี่ต้นที่แสนดี  ฉันเชื่อมั่นว่าเขาจะรักฉันเพราะเขาให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันต้องการ  เมื่อเจ้าของบ้านเช่าต้องการขายบ้าน  พี่ต้นรู้ว่าฉันรักบ้านหลังนี้ก็ซื้อให้เป็นชื่อฉัน  เพราะฉันหวังว่านี่จะเป็นเรือนหอของเราสองคน  ฉันจึงรับความปรารถนาดีของพี่ต้นไว้โดยที่ไม่ได้บอกไปว่า  เงินเก็บของฉันตั้งแต่เริ่มทำงานบวกกับเงินเก็บที่ขายผักมาสี่ปีก็พอซื้อบ้านหลังนี้ได้แล้วล่ะเพราะพี่ต้นไม่เคยให้ฉันต้องจ่ายค่าอะไรเลย  แต่เป็นเพราะฉันคาดหวังว่าบ้านหลังนี้จะมีฉันกับพี่ต้นอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข  เพียงเพราะฉันทำงานเป็นเลขาของคุณอลงกต  ผู้จัดการหนุ่มไฟแรงจบจากต่างประเทศ  คุณอลงกตเป็นคนทำงานจริงจังชอบออกไซต์งานอยู่บ่อยๆ ทำให้ฉันซึ่งเป็นเลขาต้องออกไปลุยงานกับเขาด้วย  ฉันต้องทนสวมชุดหมี  สภาพไม่ต่างจากคนงานก่อสร้างหน้าไซต์งานเลย  แถมยังต้องกินข้าวเหนียวส้มตำจากแม่ค้ารถเข็นหน้าไซต์งานเป็นประจำ  แต่พี่ต้นก็กลับคิดเลยเถิดไปว่าฉันกับคุณอลงกตต้องเหมือนเลขากับผู้จัดการที่ไปทำงานในโรงแรมกันสองต่อสอง   พี่ต้นไม่ยอมให้ฉันอธิบายอะไรเลย  พี่ต้นใจร้ายที่สุด...

....

........

คงเป็นกรรมที่ฉันไม่ได้บอกเรื่องเงินเก็บกับพี่ต้น  ฉันจึงเอาเงินที่เก็บไว้ไปซื้อรถเก๋งขนาดกะทัดรัดเพื่อขับไปทำงาน  จะได้ไม่ต้องถูกมองว่าเป็นตุ๊กตาหน้ารถของใครอีก

บันทึกหน้าที่สาม

“เขาคงดูแลคุณได้ดีกว่าผม”   ฉันเกลียดคำๆนี้ที่สุด  ทำไมความรักของฉันทุกครั้งต้องจบลงด้วยคำๆนี้  คุณอลงกตที่เคยบอกว่าประทับใจที่ฉันทำงานเก่งและลุยไปทุกที่กับคุณโดยไม่หวั่นความยากลำบาก  คุณบอกว่าฉันเป็นคนกินอยู่ง่าย  คุณบอกว่าฉันไม่เรื่องมาก  คุณเลยชอบฉัน  คุณก็ไม่ต่างอะไรกับทัดและพี่ต้นเลย  พอชอบฉันคุณก็ทำเหมือนฉันเป็นง่อย  ทำเหมือนฉันเป็นตุ๊กตาบาร์บี้  เลยกระหน่ำซื้อกระเป๋าเสื้อผ้ารองเท้าแบรนด์เนมจนฉันไม่มีที่จะเก็บแล้ว  แค่คุณกันต์ลูกชายคนเดียวของประธานบริษัทมาชอบฉัน  คุณก็ยอมแพ้ทั้งที่ยังไม่ได้สู้เลยสักนิด  เมื่อไหร่ฉันจะพ้นจากคำสาปนี้ซะที...

...

.....

ฉันมองตู้เก็บของที่ว่างเปล่า  หลังจากคิดไคร่ครวญอย่างดีแล้ว  เพื่อที่จะลืมคุณอลงกตให้ได้  ฉันจึงขนกระเป๋าเสื้อผ้ารองเท้าแบรนด์เนมไปขายจนเกลี้ยงตู้  และมองตัวเลขในบัญชีเงินฝากผ่านม่านน้ำตาที่ยังไหลไม่หยุด  352,820 บาท

 

บันทึกหน้าที่สี่

“ขอโทษนะ...ผมคงแต่งงานกับคุณไม่ได้” ฉันรู้ว่าคุณกันต์รักฉันมาก  เขาบอกว่ารถเก๋งที่ฉันขับมันเล็กไปไม่อยากให้ฉันลำบาก   ก็เลยซื้อรถเบนซ์รุ่นใหม่ให้ฉัน  และเพื่อไม่ให้ฉันเดินทางไปทำงานลำบาก  เขาก็เลยซื้อแมนชั่นใจกลางเมืองให้ฉัน  แต่สิ่งที่ทำให้ฉันแน่ใจว่าเขารักฉันจริงๆไม่ได้คิดจะเลี้ยงฉันไว้เป็นแค่ผู้หญิงของเขาก็คือ เขามอบเครื่องเพชรประจำตระกูลชุดใหญ่ที่เป็นเสมือนของหมั้นหมายแทนใจไว้ให้กับฉัน  ทุกอย่างสมบูรณ์แบบจนฉันรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในโลกแห่งความฝัน  แต่ความจริงอันแสนโหดร้ายก็เข้ามาเยือน  เมื่อคุณพ่อคุณแม่เขาให้เขาแต่งงานกับลูกสาวประธานบริษัทใหญ่อีกบริษัทหนึ่งเพื่อความมั่นคงของธุรกิจ  แค่รักกันมันไม่พอหรอกที่คนเราจะใช้ชีวิตร่วมกันได้  ฉันไม่ใช่คนประเภทบูชาความรักมากมายขนาดนั้น  ฉันยอมรับคำขอโทษจากคุณกันต์และอวยพรให้เขามีชีวิตแต่งงานที่มีความสุข

...

......

คุณแม่ของคุณกันต์มาพบฉัน  หลังจากที่เราได้สนทนากันประมาณสามสิบนาที  ท่านก็กลับไปพร้อมกล่องเครื่องเพชรประจำตระกูลของคุณกันต์  ถูกแล้วล่ะฉันควรคืนเขาไป เครื่องเพชรชุดนั้นคนที่ควรได้รับควรจะเป็นสะใภ้ของตระกูล  ไม่ใช่อดีตคนรักอย่างฉัน  ขอบคุณนะคะคุณกันต์ที่ช่วยทำลายคำสาปคำนั้น “เขาคงดูแลคุณได้ดีกว่าผม”

...

.....

ฉันเปิดกล่องเครื่องเพชรที่คุณแม่คุณกันต์นำมามอบให้ฉันแทนชุดเครื่องเพชรประจำตระกูล  และเพื่อชดเชยที่ฉันต้องกลายเป็นหม้ายขันหมาก  ท่านได้มอบเช็คเงินสดราคาสิบล้านให้ฉันอีกหนึ่งฉบับเป็นการตอบแทนที่ฉันเข้าใจอะไรง่ายๆและไม่สร้างปัญหาให้กับพวกเขา

บันทึกหน้าที่ห้า

เงินฝากประจำ                                    10,000,000.- บาท

ขายผักที่ตลาด 1 ปี                                     24,000.- บาท

ขายกระเป๋าเสื้อผ้ารองเท้า                          352,820.- บาท

ค่าเช่าแมนชั่น 1 ปี                               120,000.- บาท

                             รวมเป็นเงิน       10,496,820.-  บาท

ฉันเหนื่อยกับการวิ่งหาความรักแล้วล่ะ  แต่เสียดายหน้ากระดาษที่ยังเหลืออีกตั้งเยอะ  เลยเอาไว้จดบัญชีครัวเรือนดีกว่า  เมื่อฉันลาออกจากบริษัทแล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปพักอยู่ที่แมนชั่นใจกลางเมือง  ก็เลยปล่อยให้เช่า ฉันรักบ้านหลังนี้แม้ว่าจะมีความทรงจำอันแสนเศร้าอยู่แต่ก็งดงามในความรู้สึก

หลังจากดูแลแปลงผักในสวนหลังบ้านเสร็จฉันก็มานั่งพักรับลมเย็นๆ  หลับตานึกถึง ทัด พี่ต้น คุณอลงกต  และคุณกันต์  หากสายลมนี้พัดผ่านไปยังพวกเขา  ฝากถ้อยคำๆนี้ไปถึงพวกเขาด้วย

“ฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ”

 

END







Copyright © 2010 All Rights Reserved.
วายการช่าง 49 ม.2 ต.ธงชัยเหนือ อ.ปักธงชัย จ.นครราชสีมา 30150 โทร.081-7902750 Line id : pasusat E-mail : info@p-pasusat.com, p_pasusat@hotmail.com